دعایی که آیت الله بهجت خواندن آن را به رهبر انقلاب توصیه کردند

حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای(حفظه الله) رهبر معظّم انقلاب اسلامی ایران در دیدار با اساتید، فضلا و طلاب نخبۀ حوزه علمیه قم در تاریخ  1389/8/2 در ذیل شرح حدیثی، توصیۀ مرحوم آیت‏ الله بهجت را برای خواندن دعای «یَا اللهُ یَا رَحمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ القُلُوبِ ثَبِّت قَلبِی عَلَی دِینِکَ» بیان کردند و فرمودند:

مرحوم آقای بهجت (رضوان الله تعالی علیه) می‌فرمودند این دعا را زیاد بخوانید: «یَا اللهُ یَا رَحمَانُ یَا رَحِیمُ یَا مُقَلِّبَ القُلُوبِ ثَبِّت قَلبِی عَلَی دِینِکَ». ممکن بود یک اشکال مقدّری وجود داشته باشد، ایشان به آن هم جواب می‏‌داد. ممکن بود کسی بگوید، وقتی می‏‌گوئیم «ثَبِّت قَلبِی عَلَی دِینِکَ»، ما که دینمان درست است، منطقی است، مستحکم است، این برای آن طبقات پایین است. ایشان می‌‏فرمود: در هر طبقه‏‌ای که دل انسان و ایمان انسان و دینداری انسان هست، تنزّل از آن طبقه، برگشت است. «ثَبِّت قَلبِی عَلَی دِینِکَ» یعنی دین را در همان طبقۀ عالی نگه‌‏دار و تثبیت کن. اگر این شد، آن وقت زندگی می‏‌شود شیرین، مرگ هم مرگ راحت. یکی از مشکلات اساسی ماها، مشکل مُردن است. امام سجاد(علیه السلام) به خداوند متعال عرض می‏‌کند: «أَمِتْنَا مُهْتَدِینَ‏ غَیرَ ضَالِّینَ، طَائِعِینَ غَیرَ مُسْتَكْرِهِینَ تَائِبِینَ غَیرَ عَاصِین»^[1]. خب، انسان در همۀ طول عمر در طریق هدایت بوده، اما باز امام دعا می‏‌کند که: «أَمِتْنَا مُهْتَدِینَ‏ غَیرَ ضَالِّینَ، طَائِعِینَ غَیرَ مُسْتَكْرِهِینَ تَائِبِینَ غَیرَ عَاصِین»؛ معلوم می‏‌شود خطرناک است.

حکم مستوری و مستی همه بر عاقبت است
کس ندانست که آخر به چه حالت برود»^[2]

پی‌نوشت:

[2]. خبرگزاری حوزه، کد خبر: 342012.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره

وصیّت اخلاقی امام جواد علیه السلام به یکی از یارانش

مقدمه
همواره کسانی که به محضر اولیاءِ الهی، به خصوص رسول گرامی اسلام صلی الله علیه وآله و ائمه معصومین علیهم السلام مشرف می شدند، از ایشان تقاضای پند واندرز یا نصیحتی می کردند تا در سایۀ نورانیت آن بزرگواران و مضامین عالیۀ کلامشان، قدم به قدم، وادی سلوک و تعالی را طی کرده و از رحمت خاصۀ الهی بهره مند گردند.

مناظره امام جواد علیه السلام با یحیی بن اكثم

امام نهم كه نامش «محمد» و كنیه اش «ابوجعفر» و لقب او «تقی.» و «جواد» می باشد، در نیمه ماه رجب 195 ه. ق در شهر مدینه دیده به جهان گشود ⁽¹⁾ .

اعتکاف رجبیه

ویژگی‌های ماه رجب از منظر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)

مقدمه

تاکی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
خواهد به سر آید، شب هجران تو یا نه؟
ای تیر غمت را دل عشاق نشانه
جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه
رفتم به در صومعه عابد و زاهد
دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد
در میکده رهبانم و در صومعه عابد
گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد
یعنی که تو را می‌طلبم خانه به خانه^[1]

ماه رجب، آغاز پرفضیلت‌ترین ماه‌های سال قمری (رجب، شعبان و رمضان) است. ماه رجب  را «أَصَب» به مناسبت ریزش رحمت الهی می‌گویند و به مناسبت تعطیل شدن جنگ و قتال و حرمت و عظمت آن «اَصَمْ» نام‌گذاری کرده‌اند.^[2]